سلام
پس از فوق آلبوم 2006 با 15 ترک و دوباره خوانی کارهای قدیمی گروه تحت نام آلبوم Under Satanae در سال 2007 , شاید اغلب ما انتظار دیدن آلبوم دیگری در 2008 را نداشتیم.
اما بالاخره انتظار تمام شد و من می توانم برای شاهکار جدید مونسپل مطلبی بنویسم.
آلبومی در نهایت زیبایی و خشم.اگر به دنیال الگو برای کارهای مونسپل می گردید باید بگویم در جستجویی برای یافتن هیچید , آنها در هر آلبوم رویی از قصر موسیقیشان را نشان می دهند و این بار نوبت بلک متالیست که شبیه هیچ بلاک متالی نیست شاید چون اصلا بلک متال نیست!
Night Eternal نهمین آلبوم رسمی گروه مونسپل , زاده تلاش اعضای گروهیست که با تمام نادیده گرفتن ها و دشمنی ها همیشه به سمت جلو در حال حرکت بوده و علاوه بر حضور در رتبه های تک رقمی چارت کشورهای آلمان و پرتغال در هفته نخست انتشارش در صدر "100 آلبوم برتر تاریخ گوتیک متال"  سایت متال استورم نیز قرار گرفت.
بر شناخت آهنگ هایش دستی با نه انگشت را در نظر بگیرید.تمام آنها برای یک دست هستند اما هر کدام به یک شکل و اندازه مختلف.اگر به اسمای آهنگها نیز توجه کنید , به نوعی متوجه ارتباطی خواهید شد.Night , Sun, Moon , Twilight , Light و...
اما بیش از این مطلب را به درازا نمی کشم فقط این در یک کلام می گویم: این آلبوم مثل همیشه من را سربلند کرد.

قبل از اینکه به آهنگ ها بپردازم دوست دارم از دل تنگی هایم در مورد این آلبوم را بنویسم:
- اول از همه جای آهنگ بدون کلامی مانند Mare Nostrum بسیار خالی است , آهنگی که برای من سکوی پرتابیست به داخل تمام خاطرات خوبم.باور کنید بار اولی که آلبوم را گرفتم تمامش را زیر و کردم به امید آهنگی Instrumental.
- با اینکه بیس این آلبوم را مانند آلبوم 2003,Niclas Etelävuori از گروه Amorphis زده است ولی باز هم صدای بیس کم شنیده می شود.
- این آلبوم 9 ترک اصلی دارد , برای کسی مثل من این تعداد برای رفع عطش کافی است اما برای سیراب شدن نه!
- فکر می کنم قرار دادن پنچ آهنگ در Bonus ترکها کمی زیاد باشد , Age Of Mothers از همان ابتدا قرار بود بانوس ترک باشد اما بهتر بود Earth Of Mine  و Unhearted در آلبومی که تنها 9 ترک دارد در کنار بقیه آهنگ ها قرار می گرفتند,تا هم آنگونه که باید, دیده و شنیده شوند و هم مدت آلبوم کمی بیشتر از  44:15 شود.
- و سولوهای این آلبوم سریعند و تکنیکی , اما سولوی Everything invaded آنقدر توقعمان را بالا برده که دیگر در مونسپل به هر سولویی راضی نمی شویم.پس از Memorial حقش بود در این آلبوم سولوهای بلند تری می شنیدیم.

ابتدا از عکس روی آلبوم شروع می کنم , از اینکه هیچ ایده ایی ندارم جز چند حدس و گمان و هر چه جستجو کردم چیزی در مورد این عکس نیافتم, شاید عکس روی جلد این آلبوم عکسی خیالی از یک الهه باشد یا شاید به جسم کشیدن دنیا باشد, همان عجوزه با بدنی زننده و چهره ایی جذاب که به عقد هر کسی در می آید! و هزاران شاید دیگر...
و حال به سراغ برسی تک تک آهنگ های آلبوم بریم.من چند وقتیست علاقه ی شدیدی به ستاره دادن به آهنگ ها پیدا کردم و این بار هم در مقابل اسم هر آهنگ با توجه به در نظر گرفتن زیبایی موسیقی , شعر از 5 ستاره به آهنگ ها یک رتبه داده ام.

01. At Tragic Heights    (چهار ستاره)
آغاز آلبوم است و با اینترویی بسیار زیبا شروع می شود که مرا به یاد فیلم "تروی" می اندازد. پس از دکلمه آهنگ که تقریبا دو دقیقه ایی طول می کشد و در آن فرناندو با همان صدایی گوتیک وارش قسمت هایی از کتاب Book Of Revelation را زمزمه می کند, آهنگ می ایستد و فرناندو با صدای همیشگی اش می گوید : It is Done و آهنگی بسیار سریع و خشن به سبک آهنگ های Death Metal آغاز می شود که در زمینه آهنگ صدای فریاد شنیده می شود.
می توان گفت آن دو دقیقه آغازین به نوعی اینتروییست که به آهنگ ترک اول متصل شده و شاید دلیلش این است که مونسپل نمی خواسته مانند آلبومهای گذشته اینتروی آلبومش نشنیده بماند.
ملودی اصلی آهنگ زیبا و سریع است و تنها کافیست به متال علاقه مند باشید تا از این آهنگ لذت ببرید اما اگر با مونسپل بیشتر به دنبال گوتیک متال هستید تا سبک های دیگر , نیمه دوم این آهنگ هم آرام تر است و هم گوتیک تر.
شاید بتوان آن را ادامه ایی دانست برای آهنگ شاهکار Finisterra در آلبوم 2006.
در قسمتی از سرود آهنگ فرناندو می خواند:
"بر بلندی های فاجعه / او را از آسمان به دار آویختند..."

02. Night Eternal  (پنچ ستاره ی کامل!)
مونسپل چه زیبا به رخ می کشد , آنچه دارد و دیگران ندارند! لیبل ها و سبک ها حقیرتر از آنی هستند که در خور سبک این آهنگ باشند.اما به رسم توضیح باید بگویم این آهنگ هم دث متال است هم بلک متال و هم گوتیک متال!
لید گیتار و درامر هم دهان منتقدین کرو کور را در این آهنگ کاملا بسته اند و هم دهان طرفدارانشان را!
سرعت double-bass مایک نشان می دهد که چقدر خوب آهنگ های گروهش را می فهمد, البته من از درامری که چنین سرعت و تکنیکی در استفاده از پدال دارد توقع بیشتری در اجرای Blood tells در Wacken سال 2007 داشتم.
صدای کیبورد پدرو نیز سرتاسر آهنگ شنیده می شود , اما نه بیشتر از اندازه اش , دقیقا همانقدری که باید باشد.
فرناندو در اوج خود است , می خواند , فریاد می کشد , جیغ می کشد و نشان می دهد چرا همیشه می توانم از او دفاع کنم.حق داشتند کسانی که سعی داشتند اجرای زنده مونسپل را در هلند لغو کنند زیرا آهنگ Night Eternal با فریادهای فرناندو می تواند ساختمان های کشورهای کوچکی مثل هلند را به لرزه در بیاورد!
ریکاردو نیز واقعا شاهکار کرده است, کافیست یکبار هنگامی که به این آهنگ گوش می دهید دست ریکاردو را روی گیتارش تصور کنید تا بفهمید او گیتارستی نیست که تنها طرفداران گروه او را واقعا سریع و ماهر بدانند اما نمی دانم چرا آهنگی به این زیبایی , سولویی به این کوتاهی دارد.
اوج خشم فرناندو را می توانید در قسمت سرود آهنگ بشنوید , هنگامی که فریاد می کشد:
"شب ابدی - دنیای ما در حال سوختن است
عروس ابدی - دنیای ما در حال مردن است "  (شاید این عروس ابدی همان زمین باشد)
فرناندو در مصاحبه ایی در مورد این آهنگ می گوید:
- در این شعر صحبت از صبحی است که هرگز نخواهید دید , در واقع این صبح همان شبی است که از آن در این آلبوم صحبت می شود, شعری در مورد تنها گذاشتن و زنگ خطری در مورد زمین به فرزندان دوست داشتنی اش : ما .

03. Shadow Sun     (چهار و نیم ستاره)
شروعش با افکتی برای گیتار الکتریک است که صدای آن را شبیه به بیس می کند و باز هم درامر نشان می دهد چرا خود را بزرگترین طرفدار مونسپل می داند.بعد از آهنگ From Lowering Skies چنین زیبایی درامی را تجربه نکرده بودم.
موسیقی در ابتدا بسیار آرام و ملودیک پیش می رود و شما تجربه جدیدی از خواندن فرناندو خواهید داشت:هامونیک,مرموز و غمگین. مخصوصا هنگامی که می خواند: "I am freezing over Crystal mountain clay"
از نظر من این آهنگ 2 قسمت یک دقیقه ایی طلایی دارد.
یکی از 2:07 آغاز می شود و با شنیدن قسمت سرود تا 3:20 ادامه پیدا می کند که واقعا زیباست و دیگری یک دقیقه پایانی آهنگ است که در آن فرناندو آن چیزی که کافکا, صادق هدایت و بسیاری دیگر از کسانی که همچو فرناندو به آنها علاقه دارم, در لفافه می گفتند را آشکارا فریاد می کشد و می خواند:
Life is meaningless!
آری...زندگی بی معناست!

04. Scorpion Flower   (پنچ ستاره ی کامل)
گل نماد عشق و محبت است و عقرب نماد حیله گری شیطانی و چه ترکیب زیباییست نام این آهنگ : " گل عقرب"
آهنگی که بالاخره منتقدین مونسپل که در سایت های مهمی چون metal-archives یا metal-Storm نیز در انتقاد از این گروه کم نگذاشتند و نمی گذارند هم برایش سر تعظیم فرود آوردند.
Scorpion Flower مطمئنا انتخاب بسیاری از شما برای بهترین آهنگ آلبوم است و قسمت سرودش با صدای زیبای Anneke van Giersbergen خواننده زن مهمان این آهنگ که مدت ها خواننده گروه The Gathering نیز بوده به شاهکاری تکرار نشدنی تبدیل شده.
این آهنگ آنگونه که فرناندو در مصاحبه اش گفت , از یک صحنه ساده آغاز شده .سقوط گلدان با گلی زیبا از ارتفاعی و شکل عقرب شدن آن پس از شکسته شدن.اما این ابتدایی برای آهنگی رمانتیک , آرام و گوتیک است. مطمئن باشید صدای فرناندو را هرگز اینقدر آرام نشنیده اید و با وجود آهنگ بسیار زیبا و کورال زیبای همخوان زن و حتی همخوانی شاهکارش در قسمت سرود , همین صدای آرام فرناندو (خصوصا در ابتدای آهنگ) چیزییست که واقعا مرا از خودم جدا می کند.
ویدئوی بسیار ارزان اما تفکر برانگیزی نیز دارد که فرناندو با آن شنل قرمز گویی خون آشامی دل شکسته است هنگامی که قسمت های آغازین آهنگ را با آن غم عجیب می خواند :
"لعنت به روز/ زنده باد شب"
Anneke واقعا خاطره خوش آهنگ Luna را برایم زنده کرد اما فرقی که Anneke با همخوان آهنگ Luna دارد این است که این زن هم از انعطاف صدایی بالاتری برخورددار است و هم خود خواننده یک گروه گوتیک است. پس طرفداران گروه نگران اجراهای زنده این آهنگ نباشند چون در Rock In Rio امسال این آهنگ به زیبایی هر چه تمام تر اجرا شد.
در دنیای متال که هر گروهی از تمام امکاناتش استفاده می کند تا خشونتش را بیشتر نشان دهد , مونسپل هیچ گاه گروه خشنی نبوده و نیست.
خواندن داستان قورباغه و عقرب برای بیشتر فهمیدن این شعر اکیدا توصیه شده است!

05. Moon In Mercury  (چهار ستاره و کمی هم هاله و خرده ستاره!)
یک اکستریم گوتیک / بلک متال واقعی. آهنگی در هنگام گوش دادنش خواهید فهمید سلطان گوتیک هنوز فرمانروا است!
عامل گردن درد من! آنقدر با آن آهنگ هدبنگ زده ام که گردنم از انعطاف افتاده است!
بعد از شنیدن آهنگ رمانتیک و زیبایی مانند "Scorpion Flower" چنین خشونتی مانند چایی بعد از قلیان به شنونده مزه می دهد.
سولوی بسیار زیبای این آهنگ عطش مرا برای شنیدن سولوهای ملودیک ریکاردو کمی التیام بخشید البته ناگفته نماند کار کیبورد پس از سولو نیز واقعا شنیدنیست
در یک جمله می توانم بگویم تنها آهنگ این آلبوم است که فرناندو در آن تقریبا تمام آهنگ را در گام بلک متال می خواند و با آن شروع سریع بیشتر مرا به یاد آهنگ های تنها آلبوم گروه Daemonarch می اندازد و البته مطمئن باشید ضبط دوباره آهنگ های دموی های سابق مونسپل (آلبوم Under Satanae) در خلق این آهنگ بی تاثیر نبوده.
محمدرضای عزیز تعبیر "با شکوه ترین آهنگ آلبوم " را برای این آهنگ استفاده کرد که فکر می کنم گویا ترین تعبیر باشد.
حق ندارم درباره شعرش صحبتی بکنم چون ماورای فهم من است اما احساسم این است که در مورد الهه های یونان و افسانه های آن دیار است.

06. Hers Is The Twilight    (سه ستاره)
همیشه شنیده ایم که قبل از هر طوفانی , آرامشی هست..اما آغاز طوفانی این آهنگ آرامشی عجیب در پس دارد.
شاید بتوان گفت مهجورترین آهنگ این آلبوم که قسمت سرودش مطمئنا شگفت زدتان خواهد کرد زیرا در قبل از آن فرناندو  بسیار آرام می خواند و ناگهان در قسمت سرود همه چیز عوض می شود.
پر کردنهای سریع درام هنگام Verse ها در حالی که ملودی به آرامی پیش می رود به نوعی از رسیدن به چنین قسمت سرودی خبر می دهد اما باید بی تعارف بگویم هرچه هنگام خواندن آرام فرناندو , موسیقی زیباست و هرچه سولوی آن به نظرم دوست داشتنی می رسد قسمت سرود و شروع آهنگ به دلم نمی شیند.البته چنین شروعی را در آهنگ He, The Aethyr از گروه Rotting Christ که رابطه خوب و نزدیکی هم با مونسپل دارد شنیده بودم.

07. Dreamless (Lucifer And Lilith)     (چهار ستاره)
آلبومی با وجود این آهنگ های سریع و خشن به آهنگی مانند "بی رویا" احتیاج دارد تا آلبوم را بلانس کند.
این آهنگ جوی آرام تر از بقیه آهنگ ها دارد و از نظر من چهار دانگ زیبایی اش را مدیون دستان ریکاردو است.صدای فرناندو مانند آلبوم "گناه" (Sin) شفاف,تمیز و نزدیک است و شاهکار دوگانه ریکاردو و فرناندو در قسمت سرود کامل می شود.هنگامی که ریکاردو نت هایی را بسیار سریع پشت سر هم می نوازد و فرناندو بر خلاف او بلند اما سنگین می خواند:
"آنها بی رویا هستند..."
پیشنهاد می کنم اجرای آگوستیک این آهنگ را در رادیوی پرتقال بشنوید.در آن ریکاردو و فرناندو با یک گیتارکلاسیک این آهنگ را اجرا می کنند.
فرناندو در مورد این آهنگ می گوید:
- Lucifer و Lilith. اولین زوج , اولین دروغ , اولین خیانت , اولین عشق تراژیک تاریخ.

08. Spring Of Rage   (چهار و نیم ستاره)
"روح خشم" آغازی کمی عجیب دارد , اما این آغاز تنها چند ثانیه به شما وقت می دهد و پس از فرازی که در ابتدای اکثر آهنگ های این آلبوم وجود دارد , فرودی آرام دارد.اگر بخواهم مثال خوبی از ترکیب زیبایی و خشونت برایتان بزنم , این آهنگ بهترین مثال خواهد بود.
در 1:34 باز اتفاقی که در آهنگ اول افتاد به نوعی دیگر تکرار می شود و آهنگ کامل می ایستد و گویی زمان را نیز با خود نگه می دارد و سپس فرناندو می گوید : My darkness و پس از آن آهنگ دوباره شروع می شود که در آن هنگام اگر توانستید هدبنگ نزدید , می توانید برای خود یک جایزه خوب بخرید!
در قسمت B آهنگ که آرام تر از نیمه ابتدایی آهنگ است , فرناندو چند بار با حالتهای مختلف می گوید :" مرا از این درد نجات بده" و بعد از آن ملودی آهنگ عوض شده و او به سبک سرود های مذهبی که نمونه اش را پیشتر در Deamonarch دیده بودیم شروع به خواندن می کند.
در قسمتی از شعر می شنویم:
"حتی از میان این همه فاصله , دستان نابودگر تو , تاریکی مرا آشفته می کند"
فرناندو در مورد در مورد سوالی که در مورد این آهنگ پرسیده شده بود , با لبخند می گوید :
- یک آهنگ عاشقانه با افکاری کافرانه!

09. First Light    (تمام ستاره های آسمان!)
چه می توانم بگویم؟ آنها نه Immortal هستند که طرفدارانشان آلبوم منتشر نشده اش را بهترین اثر بلک متال می دانند و نه Metallica که همه دنیا آنها را به خاطر آهنگ های آرامشان می شناسند!
این آهنگ را مونسپل اجرا کرده است و حاضرم قسم بخورم که هیچ گروهی به غیر از مونسپل نمی تواند و نخواهد توانست چنین آهنگی را بسازد و بنوازد.آنقدر زیباست که برای توصیفش کلمات از من فرار می کنند.
همه چیز آرام شروع می شود , ابتدا گیتاری با یک افکت ساده , سپس کیبورد با آکوردی ساده و بعد درام می آید و آهنگ جان می گیرد
فرناندو گاه آرام و راوی وار می خواند و گاه فریاد می کشد ,اما هنگام فریاد ها بیشتر از خشونت می توانید غم را در صدایش احساس کنید.
از نظر من ستاره آهنگ پدرو , کیبوردر گروه است که در اوج ندیده شدن , با کورال های خود به آهنگ روح داده و قسمت سرود این آهنگ جزو شاهکارهای کم نظیر مونسپل است که اغلب آن را همخوان های زن می خوانند و درامر نیز با ضربات محکم و کوتاهش روی هیپت ها در هنگام سرود , این قسمت را بیش از پیش زیبا و شنیدنی کرده.
و سولو! قشنگ ترین سولوی این آلبوم را همین آهنگ دارد و هنگامی که آنرا می شنوم گویی یک نفر در پس این نت ها , در حال حرف زدن است.
بعضی مواقع احساس می کنم مونسپل ذره ایی از شاهکارهای آلبوم های گذشته را در این آهنگ ریخته است ,آهنگ هایی مثل Full Moon Madness , Mephiso ,...
در قسمتی از آهنگ فرناندو داستان کوتاهی از فرمانروایی تعریف می کند که آتش در شهرش مسری شده ولی او صدای مردم را نمی شنود که فریاد می کشند.
و این چنین آلبوم "شب ابدی" با آهنگ "اولین نور" پایان می یابد....

-----------------------------
چون این گروه برای من تنها یک گروه متال مورد علاقه نیست , از به قلم آوردن احساسم در موردش شرم ندارم.اما مونسپل یک گروه گوتیک متال است و Night Eternal یکی از آلبوم های آن. باز هم می توان این گروه و کارهایش را نایده اش گرفت چون عشوه های زنانه ی همه پسند برای گروه هایی است که برای خوشگذرانی آلبوم می دهند نه گروهی که یک استدیوی شخصی هم ندارد!

خدمت آن دوستی که پرسیده بود عقاید گروه مونسپل چیست باید بگویم چیزی که مسلم است این است که موسیقی متال رابطه خوبی با ادیان ندارد زیرا آن را (با توجه به تجربه تلخ اروپا قبل از رنسانس) تنها ابزاری برای حکومت ها می داند و همانطور هم که می دانی پرسش در مورد دین و مذهب یک فرد در جوامعی به غیر از کشور ما , بسیار زشت و دخالت در امور شخصی یک نفر شمرده می شود اما فرناندو در مصاحبه ایی که به مناسبت انتشار  همین آلبوم 2008 بود به "متال همر" در مورد این سوال پاسخ داد که اعتقادات دینی ندارد اما نه شیطان پرست است و نه فاشیست.
در مورد دیگر اعضای گروه نیز من تاکنون از هیچ کدامشان چیزی که نشان از اعتقاد به فرقه یا گروه خاصی باشد ندیده ام جز اینکه اگر به ویدئویی که اعضای گروه از خود در استدیوی ضبط البوم 2007 گرفته اند توجه کنی روی تی شرت مایک , درامر گروه نوشته : GOD !

در پایان باید بگویم من این آلبوم را تقریبا سه هفته قبل از تاریخ انتشارش دانلود کردم.نمی خواهم از دانلود کردن موسیقی دفاع کنم اما ما در کشوری زندگی می کنیم که دزدیدن آهنگ های گروه های مورد علاقمان تنها راه گوش دادن به آن است , اما از دوستانی که امکان خرید آلبوم را دارند تقاضا می کنم با خرید این ریکورد, به زحمتی که اعضای گروه برای ساختن این آلبوم کشیده اند احترام بگذارند.(البته نه فقط مونسپل و فقط این آلبوم...با خریدن آلبوم یک گروه شما نشان می دهید طرفدار آن هستید)
امسال مونسپل باز هم به روی سن بازگشته , در تورهای مشترک با گروه هایی مثل Goergors , Cradle Of Filth , Iced Earth , Lacuna Coil و....
به امید اینکه روزی فرزندانمان, در کشورشان شاهد حضور موسیقیدان های محبوبشان باشند.

زیر جادوی ماه , شب و روزتان ابدی باد.

سلام
اسم آلبوم آینده گروه مشخص شد : Night Eternal
نام تعدادی از ترک های آن نیز در بعضی از سایت ها نوشته شده اسامی زیبایی مانند: Shadow Sun, Night Eternal, Tragic heights, Scorpion flower, Spring of rage و تعدادی دیگر که هنوز نایید نشده اند مانند Wear and Tear of the Earth.
کار پیش تولید همراه Waldemar در30 نوامبر تمام شده و استدویی مجهز در دانمارک از 7 ژانویه توسط گروه رزرو شده است.
قطعات درامز و گیتار کاملا ضبط شده اند و قسمت کیبورد و وکال ضبط نشده اند.
آنگونه که من متوجه شدم , آلبوم در ماه May به بازار خواهد آمد و به نوشته فرناندو کار نوشتن اشعار و موسیقی از تابستان 2 سال پیش آغاز شده بوده و ادامه ایی برای آلبوم 2006 Memorial خواهد بود.
برای اطلاعات بیشتر بد نیست سری به www.moonspell.com بزنید و نوشته های خود فرناندو را در مورد آلبوم جدید بخوانید
----------------
و اما موضوع این پست Daemonarch , تنها پروژه جانبی اعضای گروه مونسپل خواهد بود.
پروژه ایی که به گفته خود فرناندو سعی شد با کمترین میزان توجه و تبلیغ صورت بگیرد ولی به سرعت پخش شد و همه آن را گوش کردند و به آن علاقه مند شدند.
اعضای این گروه را Fernando Ribeiro به عنوان خواننده, Ricardo Amorim گیتار , Pedro Paixao کیبورد و Sergio Crestana بیس , تشکیل می دادند.
که 3 نفر از آنها جزو اصلی گروه مونسپل اند و Sergio Crestana نیز بیس سابق گروه است.
اخبار موثقی در مورد درامر این ترک ها وجود ندارد, ولی شخصا فکر می کنم درامر این آلبوم نیز خود مایک یا درامری با سبکی شبیه به آن باشد.(البته استفاده از ماشین درام هم دور از ذهن نیست)
این گروه تنها یک آلبوم در سال 1998 منتشر کرده که Hermeticum نام دارد و شامل 9 ترک و مدت آن 44:49 است و شاید تنها عنوان Melodic Black/Death Metal برازنده سبک آن باشد.
تمام اشعار خوانده شده در این آلبوم از مجموعه اشعاریست که فرناندو بین 14 تا 16 سالگی سروده و موسیقی اش نیز به گفته خود او چیزیست که آن زمان بسیار به آن علاقه داشته است.
آنگونه که فرناندو در مصاحبه هایش اعلام کرده Hermeticum تنها آلبوم این گروه خواهد بود.البته به جز یک مورد که در مصاحبه ایی در سال 2006 وقتی مصاحبه کننده سایت Metal Rules از او در مورد آلبوم دیگری از Daemonarch پرسید او گفت: مونسپل تنها گروهیست که در آن می خوانم اما من هم Daemonarch را دوست دارم و مشکلی با ادامه آن ندارم اما فکر نمی کنم مانند سال 98 آن انرژی را داشته باشم که Daemonarch دیگری خلق کنم که اینگونه مورد قبول مردم قرار بگیرد.پس نه می گویم Daemonarch پایان یافته و نه می گویم آلبوم دیگری در راه است , بگذارید زمان همه چیز را مشخص کند.زیرا در این مدت به شدت درگیر مونسپل هستم.
احتمالا اسم این گروه از ترکیب Daemon + monarch یا Daemon + arch  باشد که شاید بتوان آن را "ارباب شیاطین" یا "شیطان کبیر" معنی کرد.

قصد دارم در زیر به بررسی تک تک آهنگ های این آلبوم بپردازم اما نکته ایی که قبلش باید متذکر شوم این است که نقدها تنها را با استفاده از اطلاعات خود می نویسم و کانون تبلیغاتی هم باز نکرده ام که فرناندو هر شعری گفت و هر آهنگی خواند بگویم شاهکار است یا ریکاردو هر سولویی زد بگویم به یاد ماندنی ترین سولوی متال است که طرفداران Avril هم معتقدند شعرها و آهنگ های آن دخترک شاهکار است.مطمئن باشید فقط کافیست آهنگ یا شعری از خواننده و گیتاریست و کلا گروه مورد علاقه ام به دلم نشیند که آن وقت اولین منتقدش خودم خواهم بود.
.......
1. Lex Talionis
اولین ترک این آلبوم با پیش مقدمه ایی تقریبا 50 ثانیه ایی با شروعی خشن و حماسی آغاز می شود.
به خاطر سولوهای بی مهابه در جای جای آهنگ می توان سبک این آهنگ را بیشتر Death متال دانست.البته این سبک بندی تنها 3 دقیقه اول آهنگ را شامل می شود زیرا از دقیقه سوم آهنگ تا تقریبا یک دقیقه به پایان آهنگ, ملودی کاملا بلک متال است و این تغییر سبک در یک آهنگ کاری نیست که از هر گروهی بربیاید.
از 4:08 به بعد سولویی بسیار سریع و بسیار زیبا تقریبا به مدت یک دقیقه ایی می شنویم که بر خلاف اکثر آهنگ های متال که در قسمت سولو لید گیتار در تنظیم آهنگ بر ریتم گیتار مقدم است, در این یک دقیقه صدای گیتار ریتم نزدیک تر و بلند تر است در پشت آن صدای لید می آید که در حال گرفتن آکوردهایی بسیار زیباست.
شعر جذابی دارد که شاعر در قسمتی ار آن خطاب به شیاطین قلبش می گوید:
"من آموخته ام که اطاعت کنم"
Lex Talionis به معنی "چشم در برابر چشم" در دین یهود یا همان قصاص است.

2. Of A Thousand Young
آهنگی سرتاسر فریاد و خشونت.
به جرات می توانم بگویم یکی از خشن ترین آهنگهای آلبوم
ریف ها سریعند و فریت ها نزدیک به هم , خواننده کاملا در گام بلک می خواند و درامر ناشناس نیز به سبک وفادار مانده و بلک متال می نوازد.
آهنگ خشونتش را در همان ثانیه های ابتدایی نشان می دهد ولی اصل آهنگ از 44 ثانیه بعد آغاز می شود.
پس از دو دقیقه نفس گیر آهنگ به شما اجازه تنفس می دهد اما فقط به اندازه کمتر از 20 ثانیه و دوباره ملودی اول باز می گردد.
از 3:18 تا 3:44 آهنگی تازه به مدت 30 ثانیه شروع می شود که سرتاسر سولوییست که نواختنش مهارتی بیشتر از یک گیتاریست عالی را می طلبد.به این دلیل این 30 ثانیه را آهنگی جدا نامیدم که قبل از این سولو آهنگ ایستی کامل دارد و بعد از آن نیز همین اتفاق می افتد.
در نیمه های آهنگ ریکاردو با گیتارش صدای هایی شبیه به صدای فریاد خلق می کند که در میانه های سولو آن را کامل می کند.
اگر به بلک متال علاقه نداشته باشید این آهنگ و مخصوصا جیغ های فرناندو آن قدر سنگین اند که شما را از بلک متال متنفر می کند و اگر علاقه ایی به بلک متال های خشن داشته باشید بی شک عاشق این آهنگ خواهید شد.
سبک خواندن در این آهنگ به طریقیست که در بسیاری از سایت ها, بعضی قسمت های شعر نوشته نشده.فرناندو در قسمتی از شعر می خواند:
"گناه بزرگ و بزرگ تر می شود / تا دیگر به کسی تعظیم نکند"

3. Corpus Hermeticum
آهنگ با این جمله شروع می شود(قلب من پناهگاهمان خواهد شد) و نسبت به آهنگ های قبلی آرام تر و کیبورد در آن مشهود تر است
آهنگ تا 2:38 با فراز و فرود هایی و گهگاه با ملودی های حماسی , از نظر من آرام ادامه پیدا می کند اما از 2:38 به بعد آهنگ جان می گیرد و فرناندو Double Vioce می خواند.
هر چند حافظه ی زیاد قویی ندارم ولی به خاطر نمی آورم صدای فرناندو را در آهنگی دیگر شبیه به صدایش در خواندن قسمت هایی از آهنگ(مثلا از 0:42 تا 1:22) شنیده باشم.
سولوی این آهنگ آرام و زیباست و در کل از نظر من قسمت واقعا شاهکار , یک دقیه پایانی آهنگ  است
در حدی نیستم که در مورد شعر این آهنگ اظهار نظر کنم.

4. Call From The Grave
این آهنگ کاور آهنگی به همین نام از گروه Bathory است که اعضای گروه علاقه زیادی به آن دارند.به خاطر دارم فرناندو در جایی گفته بود گروه مونسپل پس از ملاقات با Quorthon در لیسبون در سال 89 تاسیس شد و در چند مصاحبه نیز تی شرت Bathory را به تن کرده است.
برای من که هر دو آهنگ را گوش کرده ام آهنگ Daemonarch زنده تر به نظر می رسد البته شاید این تازگی به این علت است که این آهنگ از آهنگ های قدیمی گروه Bathory است (1987) و از کیفیت ضبط خوبی برخوردار نیست البته نقش کیبورد مفهوم تر و صدای فرناندو را هم در زیباتر کردن آهنگ مخصوصا در نیمه دوم آهنگ نمی توان منکر شد.
شخصا از کاور شدن آهنگ های گروه های مورد علاقه ام توسط گروه های دیگر حس خوبی پیدا نمی کنم ولی به تمام طرفدران Bathory پیشنهاد می کنم این آهنگ را گوش کنند و قول می دهم از شنیدنش پشیمان نخواهند شد.خصوصا قسمت Choral آخر آهنگ.

5. Samyaza
Samyaza یا Saniyaza ترک بعدیست که شروع آن با یک ملودی عجیب از کیبورد شروع می شود که همین ملودی , پایه آهنگ است.
آهنگ خشنی که مخلوطیست از بلک و دث متال که از نظر من مایه های بلک متال در آن بیشتر است.
دو دقیقه ابتدایی آهنگ بسیار خشن است و در آن شما می توانید انعطاف صدای فرناندو را کامل حس کنید ولی از آن به بعد آهنگ ملودیک تر دنبال می شود.
از 2:36 تا 3:02 مرا به یاد یکی از آهنگهای قدیمی گروه Immortal می اندازد و پس از آن سولویی نواخته می شود بسیار کوتاه که از نظر من ریکاردو در آن یشتر سرعت دستش را به رخ  می کشد.زیرا در ابتدای قسمت سولو تغییر ناگهانی گام داریم که شاید اگر کمی آرام تر انجام می شد زیبایی آهنگ صد چندان می شد.
عنوان این آهنگ نام یک فرشته ایست گناهکار که قبلا در سلسله های عالی رتبه ی فرشتگان بهشت بوده.در افسانه ها Samyaza فرشته ایست که با بشر بر سر نام اصلی و مخفی خدا معامله می کند.

6. Nine Angles
آهنگی آرام تر از 5 آهنگ گذشته.فضایی به شدت تاریک دارد و قسمت سرودهایش به سبک سرودهای مذهبی خوانده شده.
باز هم آهنگ مخوطیست از بلک متال و دث متال که اینبار از نظر من دث متال در آن بر بلک غلبه دارد.
اگر کل آهنگ را گوش نکرده باشید از 2:41 به بعد فکر می کنید ترک جدیدی آغاز شده, زیرا همه چیز ناگهان تغییر می کنند و فکر می کنم تنها  آهنگیست که فرناندو در آن از افکت برای صدایش استفاده می کند.
شخصا نیمه دوم آهنگ را بیشتر می پسندم.
شعر آن درباره 9 فرشته معروف است که هر کدام یک نماینده یک المنت هستند: ابدیت , دانش , بخشش , قتل , ایستادگی , آشفتگی, دروغ , تباهی و ...
که شاعر پس از دعوتشان به سرای خود, از خون تمامشان می نوشد.

7. Incubus
این ترک که در آلبوم من نامش Lacuhus است شاید بتواند زیباترین آهنگ آلبوم لقب بگیرد.حداقل به نظر من این آهنگ نقطه اوج این آلبوم است.
آهنگش را بیشتر می توان بلک متالی نامید که کمی هم به دث متال سبک Bathory وامدار است.
کیبورد بسیار زیبا در جای خودش نشسته است و به همراه درام در قسمت سرود آهنگ نیز سنگ تمام گذاشته است.
فضایش در اکثر نیمه آغازین آهنگ کمی شبیه به آهنگ قبلی دنبال می شود ولی نیمه دوم آهنگ کاملا با نیمه اولش تفاوت دارد.
جزو معدود آهنگ هاییست که این قدر موسیقی و شعر با هم همخوان و همسان اند.
درامر فوق الذکر در این آهنگ زیبا پدال می زند و قوی می نوازد و ریکاردو نیز عالی از افکت ها استفاده می کند.
شعرش نیز به گمام گفت شنود شیطانیست با شاعر, شیطان در ابتدا او را وسوسه می کند که بالهای بی شمارش را برای او باز کند اما شاعر جواب می دهد:
" قبل از این کار خواهم مرد/ من پاک و لمس نشده زندگی خواهم کرد"
این وسوسه و انکار ادامه پیدا می کند و باز شیطان از او می خواهد که تسلیم شهوتی ابدی شود و باز شاعر رد می کند تا جایی که در پایان آهنگ فرناندو چندبار تکرار می کند:
Incubus, succumb to me
Succubus, incube with me
شاعر می گوید من آن قدر بزرگ هستم که شیاطین باید در برابرم سر تعظیم فرو بیاوردند.
Incubus که عنوان این آهنگ هم هست, نام شیطانیست مرد که با زنانی که در خواب هستند نزدیکی می کند و Succubus نیز نام شیطانیست زن که با مردان در حال خوب همبستر می شود (فراموش نکنید که Daemonarch یک پروژه Black/Death است, نه یک کار تلویزیونی با شعر و صدای سامی یوسف)
قسمت پایانی آهنگ را برای شنیدن جدا کرده ام و می توانید با کلیک روی اینجا آن را دانلود کنید.(حجم:KB 520)

8. The Seventh Daemonarch
آمیزشی بی نظیر از خشونت و ملودی در یک آهنگ.انتخاب بسیاری از شما برای بهترین آهنگ آلبوم باشد, از نظر من هم از تمام آهنگ های آلبوم قوی تر است ولی Incubus زیباتر است.
آهنگ آنقدر ملودیک است که قسمت های سرود آهنگ , به سبک سرودهای کلیسا و سرود های مذهبی خوانده می شود و آنقدر خشن که ریتم اصلی آهنگ در (0:55) با فریاد "آتش بگیر و بسوز!" شکل می گیرد.
به جز قسمت های سرود و چند تعویض زیبای گام آهنگ, خواننده تماما در حال فریاد کشیدن است.البته اسمش را نمی توان فریاد گذاشت , بهتراست بگویم در حال جیغ کشیدن آن هم با صدایی واقعا قوی ,سنگین و سیاه.
کیبورد در سرتاسر آهنگ حالت ارکستری به آن داده و لید گیتار آن واقعا گامی از بلک متال فراتر گذاشته است.
فکر می کنم شعرش در مورد برخواستن شیطانی توسط فریادهای پدرش است, او می آید تا انتقام پدرش را از زمین و آسمان با آتش زدندشان بگیرد.جملاتی مانند "با آمدن من زمین محکوم به مرگ است" نمود خشم این شیطان است که از زبان شاعر و خواننده با صدایی واقعا ترسناک خوانده می شود.
این شیطان در نهایت قصاوت تهدیدهایش را ادامه می دهد اما در قسمتی هم می خواند :"من جاویدان ام, نمی توانم بمیرم" که نشان می دهد که این شیطان علاقه ایی به جاودانگی اش ندارد.او شیطانیست که در اوج خشونتی که هدفش نابود کردن بشریت است, علاقه ایی به خدایگونگی ندارد.
در ادامه نیز با پدرش با صدایی واقعا شنیدنی جواب فریادهای فرزندش را می دهد.(4:33 تا 4:48)
هم شعر و هم آهنگ واقعا شاهکارند اما سولوی آن چیز دیگریست, حسی در آن مخفیست که تنها باید آن را شنید تا احساسش کرد.
کل این آهنگ 6 دقیقه و 18 ثانیه است که تقریبا نیمه پایانی آن را برای آشنا شدن با سبک این آهنگ و شنیدن این سولوی بسیار زیبا جدا کردم که نه من می توانم زیبا توصیف کنم و نه هزار خط نوشتن مانند یک بار گوش کردن است.
The Seventh Daemonarch (حجم 2.06 MB)
این تکه با خواندن این جملات آغاز می شود و پس از آن سولو را می شنوید و در پایان هم سرود پایانی:
(هیچ کس نمی تواند تصور کند / آتش او تمام آسمان و زمین را در برمی گیرد / شما درون آتش غرق می شوید/ درون قلب های نامرئی ما)
(من جاویدان ام/ من نمی توانم بمیرم/ پس مرا در آغوشت بگیر, پدر/ قلب تو از آن من است)
***************
حال که زیاد در این نقد از سولوها صحبت شد بد نیست کمی بیشتر درمورد سولو بنویسم:
بارها پیش آمده که آهنگی را تنها برای سولوی آن گوش کردم و بارها نیز شده در نهایت ظلم , از کل آهنگ چشم پوشی کردم و تنها سولوی آهنگی را گوش کردم.در واقع سولو برای من حکم خلاصه شعر و آهنگ را دارد.
نمی دانم چرا اینقدر سولوهای ریکاردو به دلم می نشینند اما بدون اغراق می گویم کسی که متال و ارزش سولوهایش را بشناسد از شنیدن سولوهای ریکاردو دلزده نمی شود و گواهش تمام آن روز و شبهاییست که با آهنگهای مونسپل گذشته است.
نگاه بسیاری از گیتاریست های متال به سولو یا همان تکنوازی گیتار نگاهیست که در آن سولو نوعی به رخ کشیدن سرعت دست و مهارتشان است.( برای مثال, به اندازه سن ریکاردو درذهنم اسم هست ولی قصد توهین به هیچ گروهی را ندارم که صد البته ریکاردو در آلبوم 2007 سرعتش را به رخ همگان کشید) اما آن گیتاریستی سولوی زیبا می نوازد که سولویی هماهنگ با شعر و آهنگ را در اوج سرعت و مهارت بنوازد که اگر سولو را گرفتن فریت های با فاصله یا تنها سریع نواختن یا در یک کلام سواری گرفتن از گیتار الکتریک بدانیم به عقیده من یک کیبوردر تازه کار می تواند از تمام گیتاریست های متال نیز زیباتر سولو بزند!
***************

9. Hymn To Lucifer
بی شک آرام ترین و باز هم یکی از زیباترین آهنگ های آلبوم است. کسانی که آهنگ Mephisto را از مونسپل گوش کرده اند کم و بیش این آهنگ برایشان آشناست زیرا فضایش با آن آهنگ بی شباهت نیست.
سمپلینگ بی نظیری دارد و کیبورد مهم ترین عنصر این آهنگ است.
در اصل این آهنگ توسط Aleister Crowley اجرا شده و کار Daemonarch به نوعی کاور آن آهنگ محسوب می شود آن آهنگ را گوش نکردم اما آنگونه که فهمیدم این نسخه با نسخه قبلی تفاوت دارد و به نوعی فرناندو به سلیقه خود آن را اصلاح کرده است.در میانه های آهنگ (از 1:58 تا 2:20) صدای Aleister Crowley را می شنوید که در حال صحبت کردن است.
با وجود شعر سنگین و فلسفی, این آهنگ جزو تعداد معدود آهنگ هایست که اغلب, آن را برای آهنگش گوش می کنم و به شعرش علاقه چندانی ندارم.
همان طور که می دانید اسامی زیادی برای شیطان استفاده می شود مانند Devil,Belial,Satan,Mephistopgeles,Apollyon,Demon و هزاران نام دیگر که الان به ذهنم نمی رسند و هر کدام از آنها شیطان خاصی را مد نظر دارند و اکثرشان نیز از کتب مذهبی سرتاسر دنیا وارد زبان شده اند اما Lucifer همان شیطانیست که از تعظیم به انسان خود داری کرد و پس از آن رانده شد.پیشنهاد می کنم برای آشنایی بیشتر با این اتفاق علاوه بر تمام کتب آسمانی , کتاب دکتر جواد نوربخش را نیز بخوانید.
در قسمتی از شعر این آهنگ, فرناندو می خواند:
"من همان آتشی هستم که در قلب هر انسانی می سوزد"
-----------------
شنیدن کامل این آهنگ ها را به تمام شما دوستانم توصیه می کنم و اگر آهنگ هایی که برای گذاشتم کیفیت عالی ندارند پیشاپیش عذر خواهی می کنم که نه تخصص زیادی در تکه تکه سازی آهنگ ها دارم و نه امکانات آپلود تمام آهنگ های آلبوم را. این قسمت های بسیار کوتاه را نیز تنها پیاله ایی برای چشیدن از این چشمه بزرگ بدانید!
اضافه کنم که زمان انتشار آرامترین و اتمسفریک ترین آلبوم مونسپل , Sin Pecado با ترک های بی بدیلی مانند Mute و Magdalene نیز در سال 98 و تقریبا همزمان با انتشار آلبوم Hermeticum است که در اوج خشونت Black/Death است.همچنین در همان سال مونسپل کنسرتی آگوستیک در لیسبون پرتغال نیز اجرا کرد(متجددین به آن Unplugged می گویند!) که نشان از اوج مهارت و روح موسیقی این گروه دارد که در یک سال هنر خود را علاوه بر Gothic در Black و Death و حتی در اجرای آگوستیک هم به نمایش بگذارد.

امیدوارم توانسته باشم پستی مفید و دور از آشفتگی نوشته باشم.
اگر بازهم خبر جدیدی از Night Eternal آلبوم 2008 مونسپل شنیدم وبلاگ را به روز خواهم کرد.
یا حق

سلام
این پست را با خبری خوش برای طرفداران گروه مونسپل آغاز می کنم.
به گفته سایت رسمی گروه (www.moonspell.com) اعضا برای ضبط آلبومی برای سال 2008 به استدیو رفته اند.
تهیه کننده این آلبوم همان Waldemar معروف است که تهیه کننده چند آلبوم دیگر نیز از این گروه بوده(مانند Memorial یا WolfHeart) و رابطه نزدیکی با اعضای گروه دارد.
مطمئنا اگر خبرهای بیشتری شنیدم, وبلاگ را به روز خواهم کرد.
........
اما تصمیم دارم در این پست به توضیح آهنگ به آهنگ آخرین آلبوم گروه بپردازم.
گروه در سال 2007 دو آلبوم منتشر کرد که یکی مجموعه بهترین کارهای گروه از سال 1994 تا 2006 بود که شامل 16 ترک می شد و نامش را The Great Silver Eye گذاشتند که برای توضیح آن پستی دیگر خواهم نوشت.
این پست را به آلبوم دومی که در سال 2007 منتشر اختصاص خواهم داد.آلبومی که کمتر از دوماه از تاریخ انتشارش می گذرد و نامش Under Satanae است.
Under Satanæ را کمپانیSPV منتشر کرده و تماما ضبط مجدد آهنگ بسیار قدیمی گروه است که کیفیت خوبی نداشته اند.
این آلبوم شامل 10 ترک است و سبکش را هم Dark Metal می دانند و هم Gothic Metal و هم Avantgarde Black Metal.
آهنگ های این آلبوم اغلب از مینی سی دی Under The moonspell محصول 1993 (5 آهنگ) و بقیه نیز از SP های قدیمی تر مانند Anno Sanatae و Serpent Angel هستند.

برای شخص من از لحظه شنیدن خبر انتشار آلبوم تا به استدیو رفتن, ریکورد و ریلیز زمان بسیار کند پیش رفت, من هم مانند هزاران طرفدار دو آتیشه گروه که با سختی تمام توانسته بودند آلبوم های قدیمی را به دست بیاورند و با وجود کیفیت ضعیف آنها, روزشان را با آنها به شب می رساندند, خبر ری-ریکورد آن آهنگ های خاطره انگیز برایمان هدیه ایی بی نظیر بود.
دیگر در حیرت این نبودیم که در این آلبوم گروه چه تغییر سبکی خواهد داد زیرا آهنگ ها را قبلا گوش کرده بودیم و از طرفی رویای گوش کردن به آهنگی با کیفیت مانند Ancient Winter Goddess یک لحظه رهایمان نمی کرد!
در Under Satanae صدای فرناندو بسیار جذاب تر و قوی تر از آلبوم های قدیمیست ولی سعی کرده تغییری در سبک خواندنش ندهد و فقط فرناندوی پانزده سال پیش را دوباره زنده کند, نه چیزی کم و نه چیزی زیاد.
اشعارش نیز بدون تغییری همان اشعاریست که فرناندو (ملقب به Langsuyar) در پاییز سال 1993 نوشته است.
مایک توانسته با پدال های ممتدش به ما بقبولاند که هیچ چیز از درامر سابق گروه(که همان سالها گروه را ترک کرد) ندارد و Fill ها و Feedback هایش آهنگهای جدید را هیجان انگیزتر و زنده تر هم کرده است
بیس هم که در آثار قدیمی به علت نبود امکانات مناسب ضبط زیاد گوش نواز نبود, توسط Aires بسیار گیرا و زیبا نواخته. البته نمی توان گفت بیس زیباتر شده اما شاید یکی از دلایلی که بیس این آلبوم برای من جذاب تر به نظر آمد این بود که Aires بیس را بدون پیک می زند.(با توجه به ابراز علاقه به حضور دائم او در گروه و همچنین عکس های این آلبوم, آیرس نیز به عضویت دائمی گروه در آمده است)
اما اوج هنر نمایی آلبوم جدید برای دو گیتاریست گروه است. ریکاردو(معروف به Morning Blade) به نظر من در بعضی از قسمت ها در آلبوم جدید واقعا ادعای بودن در میان 20 گیتاریست برتر بلک - گوتیک متال را دارد!(برای اثباتش می توانید سولوی Opus Diabolicum را گوش کنید)
Pedro که هم گیتار ریتم گروه است و هم کیبوردر و سمپلر در تمام وظایقش سنگ تمام گذاشته.

- آهنگ اول این آلبوم Halla Alle Halla Al Rabka Halla است.
این آلبوم هم مانند آلبوم Under the Moonspell با این Track/intro ی 2 دقیقه ایی شروع می شود که صدای یک عرب در حال گفتن اذان است و نواخته شدن طبل در پایان .فرناندو در مورد این اهنگ به سایت http://www.metalisrael.com می گوید "هیچ منظور سیاسی از این آهنگ نداشتیم, مسلمانان مدت زیادی در اسپانیا و پرتغال بوده اند و تاثیرات زیادی بر فرهنگ این منطقه گذاشته اند, اما موسیقی روح دیگری دارد"
به علت تندروی هایی که اخیرا گریبانگیر موسیقی متال در ایران شده ترجیح می دهم توصیح بیشتری در مورد این آهنگ ندهم, شما دوستان هم آن را یک Intro ی ساده بدانید.
اما باید این را اضافه کنم برخلاف آهنگ قدیمی, در آلبوم 2007 در این Intro دیگر صدای اذان نمی آید و یک عرب کلماتی را شبیه به آن را به سبک آن, می خواند.این تفاوت در نام این دو Intro هم کاملا مشهود است.(نام آن آهنگ Allah Akbar La Allah Ella Allah است.)

- Tenebrarum Oratorium ترک دوم است. (نام دیگر این آهنگ Andamento I / Erudit Compendyum است)
در 40 ثانیه اول آهنگ مطمتنا مجذوب سرعت درامر خواهید بود اما بعد از آنکه آهنگ ریتم اصلی را پیدا کرد, صدای فرناندو آنقدر گیرا و خشن است که هنرنمایی بقیه اعضا کمی کمرنگ می شود.شاید صدای فرناندو را تنها در همین آهنگ این گونه خشن اما ملودیک بشنوید.
آهنگ تا دقیقه دوم همانگونه خشن و زیبا ادامه پیدا می کند و پس از آن با ایستی کامل با یک ملودی کاملا جدید از نو شروع می شود.
از نظر من ملودی ایی که پس از دقیقه 2 زده می شود کاملا قابلیت یک ترک مجزا بودن را دارد و شاید اگر گروه امروز این آهنگ را می نوشت, همین اتفاق هم می افتاد.
در قسمت هایی از آهنگ صدای فرناندو دقیقا همان چیزیست که من آن را جادوی صدا می دانم(مانند هنگامی که چند بار کلمه Intelligence را تکرار می کند)
و در قسمت هایی از فریادها و جیغ ها در گامی است که خوانندگان متال از آن زیاد استفاده نمی کنند زیرا خیلی از آنها قابلیت استفاده از آن را ندارند و هم حنجره را ناراحت می کند.(مانتند هنگامی که فریاد می کشد I worship thee)
می توان در یک کلام گفت یکی از خشن ترین آهنگ های مونسپل.

- ترک سوم Interludium است.(نام دیگرش Incantatum Oequinoctum است)
این ترک بسیار کوتاه (1:33) و بسیار جذاب در واقع دو دقیقه از پایان آهنگ ترک دوم در آلبوم قدیمی است که در آن لید و ریتم هر دو ملودی ایی بسیار آرام را با افکت آگوستیک می نوازند که تا پایان آهنگ هم ادامه دارد.اما در آلبوم جدید آن را به عنوان یک ترک مجزا ارائه داده اند.

- ترک چهارم همنام ترک دوم یعنی Tenebrarum Oratorium است و قسمت دوم آن آهنگ محسوب می شود.(نام دیگرش Andamento II / Erotic Compendyum است)
آهنگ ابتدا بسیار گوتیک وار شروع می شود اما پس از تقریبا دو دقیقه همه چیز آرام می شود و طبل های محلی به آهنگ اضافه می شوند اما دوباره روح گوتیک متال وارد موسیقی شده و با سولویی بسیار زیبا به اوج می رسد و با کر خوانی خواننده در ابتدا و یک زن در انتهای آن ادامه پیدا می کند.
در آهنگ قدیمی خواننده با صدایی مانند ترک دوم خشن می خواند اما در نسخه جدید خواننده کمی از شدت آن کم کرده اما باز فریادهایش بسیار گیراست.
نیمه دوم آهنگ (در واقع سولو و بعد از آن) بسیار جذاب تر است و قسمتی هایی رگه هایی از دوم متال را در خود نیز دارد.
یک دقیقه پایانی نیز تنها نواختن چند طبل و ساز محلی (به گمانم عربی) است که ریتمی ساده و اما جذاب دارد.
این را هم اضافه کنم که تمام طبل ها و سازهای محلی را مایک درامر گروه زده است.

- ترک پنجم Opus Diabolicum است.(نام دیگر این آهنگ Andamento III / Instrumental Compendyum است)
ابتدای آن کمی متفاوت تر از آهنگ آلبوم Under The Moonspell اجرا شده است و همین باعث طولانی تر شدن این آهنگ از آهنگ قدیمی شده است.موسیقی بسیار زیبایی دارد
سولوی آن نیز بسیار زیبا و سریع نواخته شده و قسمتی از آن مرا به یاد تک نوازدی های Malmsteen می اندازد.
شعر آن تماما پرتقالیست که قسمتی از آن را فرناندو نوشته و قسمتی دیگر یکی از آثار Marquis de Sade است که بدون تغییر خوانده(در واقع دکلمه)می شود.
شنیدن قسمت کوتاهی از این آهنگ(3:00 تا 3:15) به خانواده ها توصیه نمی شود!

- ترک ششم Chorai Lusitânia است که قطعه ایی Instrumenetal به مدت 2 دقیقه است.(نام دیگرش Epilogus / Incantatam Maresia است)
این آهنگ کوتاه تکنوازی گیتار است که صدای موج دریا نیز در سرتاسر آن شنیده می شود.
شخصا Mare Nostrum (ترک 11 از آلبوم Memorial محصول 2006) را که فضایی شبیه به این آهنگ را دارد, ترجیح می دهم.

- اسم آهنگ هفتم Goat on Fire است
یک آهنگ گوتیک واقعی که قبلا به صورت یک SP منتشر شده بود,ابتدا با یک ساز محلی(شبیه به کرار در آفریقا) شروع می شود که این ساز فضایی تاریک به آهنگ می دهد.
با حضور گیتار این فضای سیاه و ترسناک ادامه پیدا می کند و تا میانه آهنگ, ریتمی تقریبا یکنواخت را می شنویم, که خواننده قسمتی را می خواند و قسمتی را دکلمه می کند,اما از 3:47 تغییر محسوسی در آهنگ ایجاد می شود و آهنگ سریع تر و قوی تر می شود.
شعر با یک قطعه ادبی از فریدک نیچه (نویسنده و متفکر بزرگ) آغاز می شود و با شعر فرنانو ادامه پیدا می کند.شعرش در زمستان 1992 گفته شده و بسیار فلسفی تر از آنی است که کسی بتواند ادعا کند که آن را فهمیده است.
قسمت سولو نیز کمی کوتاه ولی زیبا و قوی است.
بی شک یکی از آهنگ هایی که باعث شد امروز مونسپل چنین جایگاهی داشته باشد همین آهنگ است.

- ترک هشتم Ancient Winter Goddess که از نظر من یکی از زیباترین آهنگ های مونسپل است در این آلبوم هم بسیار قوی و سنگین از کار در آمده و با آن شروع توفانی همه را منتظر نگه خواهد داشت تا گروه روزی این آهنگ را در ست لیست یک اجرای زنده قرار دهند و حاضرین هدبنگی مبسوط بزنند.
فرناندو در این آهنگ کمی ملودیک تر اما بازهم خشن می خواند و صدای خنده هایش در بعضی از قسمت های آهنگ واقعا فضا را زیبا و البته سیاه کرده است.
کیبورد یکی از عناصر مهم این آهنگ است و بیشتر قسمت های نیمه اول کاملا بر دو گیتار غلبه می کند.هر چند که در نیمه دوم آهنگ تشخیص کیبورد کمی سخت می شود.
درامر در آن بسیار قوی کار کرده است و قسمت هایی را به سبک بلک متال می زند و قسمتی را به سبک دث متال.
سولوی آن نیز پس از لیدی آگوستیک شروع می شود و در نهایت زیبایی و سرعت ادامه پیدا می کند. ریکاردو برای نواختن این سولو هر دو دستش روی نک گیتار است.
در  قسمتی از شعر فرناندو در گفت و شنودی با خود می خواند:
Oh! Thunders of light and pyres of flames
- Fire is my domain -
Oh! Freezing breezes, rain and snow
- Winter is my domain -
Oh! White Whale, Leviathan
-Water is my domain-
Oh! Most beatiful moutains and forests
-The Earth and Air are my domain-

- آهنگ نهم آلبوم هم Wolves From The Fog است که با صدای زوزه چند گرگ و دکلمه فرناندو آغاز می شود. مدت این آهنگ 7 دقیقه است و در طی این هفت دقیقه شاید نزدیک به هفت بار آهنگ با یک ریتم و ملودی جدید از صفر شروع می شود.
در کل آهنگی تاریک است و که صدای زوزه گرگ ها زیبای خاصی به ابتدا و اتنهای آن بخشیده که هنر سمپلر را نشان می دهد.
از 6:10 تا 6:20 هم گیتاریست سرعت دستش را به رخ می کشد و آهنگ به پایان می رسد.

- آهنگ دهم و پایانی این آلبوم نیز Serpent Angel نام دارد.
Serpent Angel شروعی بسیار سریع دارد ولی کمی آرام تر دنبال می شود از 2:40 به بعد از نظر من بهترین قسمت آهنگ شروع می شود و شما می توانید یک نمونه کامل از به اوج رسیدن یک آهنگ را با صدای یک خواننده را بشنوید.ریتم آرامی که از 2:40 شروع شده بود با کمی فراز و فرود تا 5:10 ادامه پیدا می کند و پس از آن دوباره به ملودی اول باز می گردد.
کیبورد در یک دقیقه پایانی بسیار زیبا می نوازد و آهنگ را به پایان می رساند.
این آهنگ قدیمی ترین آهنگ آلبوم است که در سال 1992 به صورت یک SP منتشر شده بود.البته موسیقی آن در سال 1989 , آن هنگامی که گروه تحت نام Morbid God کار می کرد نوشته شد.(هنگامی که من یکساله بودم!)
........
برای دیدن ویدئوی داخل استدیوی این آلبوم روی این لینک و برای دانلود آن به فرمت Mp4 روی اینجا کلیک کنید.(حجم 24MB)

Fernando فرانتمن گروه در وبلاگ سایت رسمی گروه در مورد ضبط این آهنگ ها می نویسد:
"نواختن نت هایی که قدمتشان به بیست سال می رسید برای Ricardo(گیتار لید) و Mike(درامر) بسیار جذاب و شگفت انگیز بود. آنها در زمان نوشتن این آهنگ ها در کنار ما نبوند و ما این آهنگ ها را با حضور اعضای قبلی نوشتیم.
حضور در استدیو بسیار خاطره انگیز بود و مرا به آن سالها برد که در میان سیل مشکلات, شبانه روز برای نوشتن این آهنگ ها زحمت می کشیدیم.
امیدوارم همانقدر که نواختنشان برای ما جذاب بود, شنیدنش برای طرفداران هم رضایت بخش باشد"
-------------------------
امیدوارم پست مفیدی شده باشد.

یا حق

سلام
این پست شامل توضیحاتیست که Fernando Ribeiro شاعر و وکال و سرپرست گروه Moonspell در مورد آهنگ های  آلبوم Memorial  برای سایت متال استورم نوشته است.
این آلبوم نوامبر 2006 جایزه  Best Portuguese Act را در MTV و Gold statuse پرتغال را برنده شد.در چهار ورژن در بازار موجود است که هر کدام با یک آهنگ به پایان می رسند.
(توی ترجمه به معنی تمام کلمات وفادار نبودم.ممکن است قسمتی را ترجمه نکرده باشم.)

02. Finisterra:
Finisterra درلاتین به معنی پایان زمین است.در قرون وسطا, پرتغال در همین قسمت از زمین قرار گرفته بود زیرا در جغرافی آن زمان پرتغال پایان اروپا بود و این به معنی پایان زمین شناخته شده در آن زمان بود. از پرتغال تا سرتاسر دریای آتلانتیک فقط تاریکی وجود داشت و راز و ترس و حس کنجکاوی.من فکر می کنم این قسمت از زمین هنوزهم به همان شکل باقی مانده.امروزه رفت و آمدهای ما و قاطی کردن داستان ها و احساسات شخصیمان باعث ایجاد یک آهنگ شد که حالت کسی را شرح می دهد که در پایان دنیا ایستاده و به پایین نگاه می کند.نمی داند که می خواهد برود  یا بماند.این اولین single این آلبوم خواهد بود و مراقب باشید! چون این آهنگ واقعا حیرت انگیز است.
(یکی از آهنگ های سبک بلک متال آلبوم, ویدئوی بی نظیری هم دارد-نویسنده وبلاگ)

03. Memento Mori:
در کل,آلبوم با دو نام یا جمله ی لاتین شروع می شود که مربوط به اشعار این دوآهنگ است.این کلمات لاتین مشخصات شعر و آهنگ را نشان می دهند. Memento mori چیزی شبیه لحظه ایی که از این دنیا عبور می کنی, Memento mori یعنی لحظه ی مرگ.ما سعی کردیم که آهنگ و شعری را بنویسیم که بتواند احساس آن لحظه را کمی نگه دارد.
این همان نوایی است که بهت اجازه نمی دهد حتی یک لحظه ی دیگر زندگی کنی.اون موقعی که تنها یک ثانیه می خواهی که همه چیز را عوض کنی.
(در قسمت های پایانی آهنگ{از 3:11 تا 3:20} ریف هایی نواخته می شود که بسیار شبیه به یک سرود برای مرگ است و وادارت می کند به لحظه ی مرگت فکر کنی - نویسنده وبلاگ)

04. Sons Of Earth:
این اولین قطعه ی instrumental آلبوم است..می خواستیم با این آهنگ دوباره حال و هوای آلبوم های متال قدیمی را برگردانیم همان آلبوم هایی که به مردم اجازه می داد که سرتاسر ریکورد سفر کنند,وقتی که آهنگ ها پلی می شدند برای عبور شنونده.
بعضی مواقع این آهنگ من را یاد Classical Death از Testament می اندازد که برای ما بیشتر از یک الگوست.این آهنگ کمی هم از آهنگ Do you dream of me از Tiamat را هم درون خود دارد.
البته این آهنگ تنها یک مکث برای مشتاق تر شنونده برای شنیدن بقیه آلبوم است که واقعا با عکس اصلی آلبوم هماهنگ شده است .
(با گوش کردن به این آهنگ احساسی به من دست داد شبیه آرامش مرگباری که قبل از همه ی طوفان ها وجود دارد - نویسنده ی وبلاگ)

05. Blood Tells:
این آهنگ یکی از آهنگ ها و شعرهای مورد علاقه ی من است که واقعا حال و هوای بودن در یک گروه وعواقبش را به یادم می آورد.
این آهنگ یک تشکر از اعضای گروه من نیز هست و به نوعی تشکر از هوادارهایمان.
می تواند اثبات و اظهار وجودی نیز باشد برای مردمی که سالهاست ما را نادیده می گیرند و سعی دارند ما را از مسیرمان منحرف کنند.
اگه می خواهید بدانید هنگامی که در گروهم هستم چه احساسی دارم, پیشنهاد می کنم شعر این آهنگ را بخوانید.
من واقعا عاشق جمله ی پایانی این شعرم "چیزی که روح مخفی می کند.خون افشا خواهد کرد!"و قصد دارم آن را روی بدنم تاتو کنم.
(این آهنگ از نظر من یکی از شاهکارهای گروه از نظر موسیقی و لیریک هست- نویسنده وبلاگ)

06. Upon The Blood Of Men:
دوباره زنده کردن شکل و شمایل مسابقه ی بشر ,برایت مقدر می شود که قربانی شوی, که متنفر شوی,که بجنگی و اینکه چگونه مردم دست به همه کار می زنند تا سرنوشتشان را فریب بدهند .
بیشترین کلمه ایی که در شعر استفاده شده "نفرت" است و من قصد ندارم از نفرت به خاطر این کار معذرت خواهی کنم ! زیرا در این شعر می خواهم طبیعت اجتناب ناپذیر و درونی نفرت را فاش کنم و صورتش که همه ی ما نتواسنتیم از خون هایی که روی شن های جنگ ها و درگیری ها نمایان می شود را ببینیم(فرناندو می گوید که اگر با دقت به خون هایی که در اثر جنگ و درگیری ها به روی زمین ریخته می شود نگاه کنیم می تونیم صورت نفرت را درونش ببینیم-نویسنده وبلاگ)
از لحاظ موسیقی این آهنگ سریع و پر از هارمونی و پر از پیام محسوب می شود که همراه ریف های زیبا و درام عالی اجرا شده.من عاشق درام این آهنگ هستم.
(آهنگی بی نظیر که در 2:28 ناگهان آهنگ یه ایست کامل دارد و سپس ریتم عوض می شود و فرناندو با صدایی شبیه به یک خون آشام می خواند:
انسان ها به شدت شرمنده و شرمسارند- نویسنده وبلاگ)

07. At The Image Of Pain:
از نظر موسیقی این آهنگ و شعر خیلی خوب با هم مچ شدند و بعد از Upon the blood یکی از سنگین ترین آهنگ های آلبوم است.
من به ریف های اول اهنگ بسیار علاقه دارم(که من را به یاد greatly missed Death می اندازد) و همچنین قسمت سرود آهنگ هم قشنگ اجرا شده و حال و هوایی سرد و زیرزمینی در میان این آهنگ احساس می شود.
(Big Boss در قسمتی از اهنگ به عنوان خواننده مهمان می خواند- نویسنده وبلاگ)

08. Sanguine:
یک آهنگ typical از مونسپل.سرتاسر این آهنگ نقش هایی از آلبومIrreligious  کشیده شده است.
یک آهنگ در مورد عشق و چیزهایی که به طبعات عشق می آید.
قسمت پایانی آهنگ بدنم را سرد می کند و شما می توانید احساس کنید که گرگ ها در تاریکی راه می روند و عاشق می شوند و بخاطرش می جنگند تا بمیرند.
این آهنگ من را به یاد فیلم Company of Wolves می اندازد.
(یکی از زیباترین قسمت های آهنگ قسمتیست که صدای یک زن(Birgit Zacher) قبل از قسمت سرود آهنگ شنیده می شود که به آرامی می گویدSanguine و سپس فرناندو فریاد می کشد:
Sanguine عشقت به سمت من هجوم می آورد در میان اقیانوسی از خون- نویسنده وبلاگ)

09. Proliferation:
در حیقیت این آهنگ یکی از قطعاتی بود که ما در سال 2004 نوشته بودیم.مایک(درامر) و Waldemar  کمی آهنگ را تغییر دادند و نتیجه چیزی شد که از نظر من عالیست!این قطعه یک بعد جدید به آلبوم اضافه کرده و این بعد شیطان و تاریکی است که در سرتاسر این آهنگ وجود دارد.
این یکی از بهترین قطعات نوشته شده توسط اعضای گروه است و من به آن علاقه شدیدی دارم.
(واقعا در سرتاسر این آهنگ احساس ترس و انتظار برای یک اتفاق وحشناک موج می زند.هنگامی که این آهنگ را برای اولین بار گوش کردم تمام مدت منتظر بودم تا یک نفر با شمشیر وارد اتاقم شود و سرم را از بدنم جدا کند! -نویسنده وبلاگ)

10. Once It Was Ours:
پایان پذیری و از دست دادن تمام موقعیت ها در یک آهنگ نمود پیدا کرده است.
من معتقدم که این یکی از اولین قعطه های نوشته شده است اگر اولین نباشد(که اینقدر زیبا مرگ را نشان می دهد-نویسنده)
این آهنگ تمام مشکلات یک قطعه ی موسیقی شدن و دچار تغییر شدن را تحمل کرده ولی خیلی به آهنگ های همیشگی ما نزدیک است.
مخصوصا با آن پایان تلخ و صدای دیوانه وار خواننده و یک قعطه ی با شکوه از ویلیون در قسمت پایانی آهنگ.
این آهنگ در مورد چیزهاییست که از دست دادیم و اینکه چرا نمی توانیم دوباره بدستشان بیاریم.
 ما به دنیا می آییم تا سرزنش شویم و سرزنش کنیم.ما برای اشتباه کردن زنده هستیم.

11. Mare Nostrum:
یک قعطه ی موسیقیایی بدون کلام و پر از پیام. از دریا و رمز و رازهایش .چیزهایی از دریا می گوید که نه معجزه ی نجات دادن است و نه موهبت نابود کردن .روح پرتغالی بودنمان دوباره در این آهنگ نمایان شده است.
(این قطعه یکی از زیباترین و آرام ترین قطعه هاییست که من تا به حالا شنیدم.قطعه ایی مملو از آرامش, کاش بشود هنگام مرگ این آهنگ را گوش کنم- نویسنده وبلاگ)

12. Luna:
حال و هوای این آهنگ واقعا خارج از این آلبوم است زیرا از بقیه آروم تر است ولی Waldemar(تهیه کننده آلبوم) یک کار بزرگ انجام داد و این آهنگ را هم در کنار بقیه ی آهنگ ها گذاشت.این آهنگ به حدی جذاب شده که بسیاری از مردم آن را یک شاهکار می دانند که من اصلا موافق نیستم.
Brigit Zacher با صدای زیبایش واقعا ستاره ی آهنگ است.یک بازگشت بزرگ و با شکوه برای صدای زن در موسیقی که از زمان آلبوم Sin از صدای زن استفاده نکرده بودیم.
(این آهنگ یکی از بهترین آهنگ های دنیاست!-نویسنده وبلاگ)

13. Best Forgotten:
این آهنگ برای من جذابترین کار آلبوم است.این آهنگ مخلوطی از تمپوی  weird waltz و ریف های Sabbathian هست که در سرتاسر اهنگ هستند.این دو در پایان به هم می رسند و آهنگ بسیار جذاب تر می شود.من عاشق شعر این آهنگ هستم.شعر این آهنگ صحبت های بین دو عاشق است. یه گفت و شنود بین سایه ها.
(واقعا نمی توانم حسم را بیان کنم.تمام اعضای گروه در این آهنگ سنگ تمام گذاشته اند- نویسنده وبلاگ)

14.Atlantic
(این آهنگ هم Bonus Track این آلبوم است و فضایی شبیه به آهنگ ترک 13 دارد ولی با فضایی سنگین تر و تاریک تر.
در قسمتی از آهنگ فرناندو با صدایی شبیه کسی که دعا می کند می خواند:
"زمین باید دهان باز می کرد و ما را به داخل می کشید"- نویسنده وبلاگ)

15.Phantom North
(شخصا به سختی توانستم این آهنگ را پیدا کنم زیرا این آهنگ تنها در آلبومی که در پرتغال فروخته می شود وجود دارد و به نوعی Bonus Track دوم آلبوم است.
مدت آن تقیربا دوازده دقیقه است ولی آهنگ تنها 6 دقیقه است و مابقی صدای گرگ ها و باد و سمپلینگ های دیگر است.
سه آهنگ آخر آلبوم به نوعی به یکدیگر شبیه اند ولی هیچ کدام سولویی به زیبایی این آهنگ ندارند.-نویسنده وبلاگ)
----------------------
امیدوارم پست مفیدی شده باشد

یاحق