سلام
پس از فوق آلبوم 2006 با 15 ترک و دوباره خوانی کارهای قدیمی گروه تحت نام آلبوم Under Satanae در سال 2007 , شاید اغلب ما انتظار دیدن آلبوم دیگری در 2008 را نداشتیم.
اما بالاخره انتظار تمام شد و من می توانم برای شاهکار جدید مونسپل مطلبی بنویسم.
آلبومی در نهایت زیبایی و خشم.اگر به دنیال الگو برای کارهای مونسپل می گردید باید بگویم در جستجویی برای یافتن هیچید , آنها در هر آلبوم رویی از قصر موسیقیشان را نشان می دهند و این بار نوبت بلک متالیست که شبیه هیچ بلاک متالی نیست شاید چون اصلا بلک متال نیست!
Night Eternal نهمین آلبوم رسمی گروه مونسپل , زاده تلاش اعضای گروهیست که با تمام نادیده گرفتن ها و دشمنی ها همیشه به سمت جلو در حال حرکت بوده و علاوه بر حضور در رتبه های تک رقمی چارت کشورهای آلمان و پرتغال در هفته نخست انتشارش در صدر "100 آلبوم برتر تاریخ گوتیک متال"  سایت متال استورم نیز قرار گرفت.
بر شناخت آهنگ هایش دستی با نه انگشت را در نظر بگیرید.تمام آنها برای یک دست هستند اما هر کدام به یک شکل و اندازه مختلف.اگر به اسمای آهنگها نیز توجه کنید , به نوعی متوجه ارتباطی خواهید شد.Night , Sun, Moon , Twilight , Light و...
اما بیش از این مطلب را به درازا نمی کشم فقط این در یک کلام می گویم: این آلبوم مثل همیشه من را سربلند کرد.

قبل از اینکه به آهنگ ها بپردازم دوست دارم از دل تنگی هایم در مورد این آلبوم را بنویسم:
- اول از همه جای آهنگ بدون کلامی مانند Mare Nostrum بسیار خالی است , آهنگی که برای من سکوی پرتابیست به داخل تمام خاطرات خوبم.باور کنید بار اولی که آلبوم را گرفتم تمامش را زیر و کردم به امید آهنگی Instrumental.
- با اینکه بیس این آلبوم را مانند آلبوم 2003,Niclas Etelävuori از گروه Amorphis زده است ولی باز هم صدای بیس کم شنیده می شود.
- این آلبوم 9 ترک اصلی دارد , برای کسی مثل من این تعداد برای رفع عطش کافی است اما برای سیراب شدن نه!
- فکر می کنم قرار دادن پنچ آهنگ در Bonus ترکها کمی زیاد باشد , Age Of Mothers از همان ابتدا قرار بود بانوس ترک باشد اما بهتر بود Earth Of Mine  و Unhearted در آلبومی که تنها 9 ترک دارد در کنار بقیه آهنگ ها قرار می گرفتند,تا هم آنگونه که باید, دیده و شنیده شوند و هم مدت آلبوم کمی بیشتر از  44:15 شود.
- و سولوهای این آلبوم سریعند و تکنیکی , اما سولوی Everything invaded آنقدر توقعمان را بالا برده که دیگر در مونسپل به هر سولویی راضی نمی شویم.پس از Memorial حقش بود در این آلبوم سولوهای بلند تری می شنیدیم.

ابتدا از عکس روی آلبوم شروع می کنم , از اینکه هیچ ایده ایی ندارم جز چند حدس و گمان و هر چه جستجو کردم چیزی در مورد این عکس نیافتم, شاید عکس روی جلد این آلبوم عکسی خیالی از یک الهه باشد یا شاید به جسم کشیدن دنیا باشد, همان عجوزه با بدنی زننده و چهره ایی جذاب که به عقد هر کسی در می آید! و هزاران شاید دیگر...
و حال به سراغ برسی تک تک آهنگ های آلبوم بریم.من چند وقتیست علاقه ی شدیدی به ستاره دادن به آهنگ ها پیدا کردم و این بار هم در مقابل اسم هر آهنگ با توجه به در نظر گرفتن زیبایی موسیقی , شعر از 5 ستاره به آهنگ ها یک رتبه داده ام.

01. At Tragic Heights    (چهار ستاره)
آغاز آلبوم است و با اینترویی بسیار زیبا شروع می شود که مرا به یاد فیلم "تروی" می اندازد. پس از دکلمه آهنگ که تقریبا دو دقیقه ایی طول می کشد و در آن فرناندو با همان صدایی گوتیک وارش قسمت هایی از کتاب Book Of Revelation را زمزمه می کند, آهنگ می ایستد و فرناندو با صدای همیشگی اش می گوید : It is Done و آهنگی بسیار سریع و خشن به سبک آهنگ های Death Metal آغاز می شود که در زمینه آهنگ صدای فریاد شنیده می شود.
می توان گفت آن دو دقیقه آغازین به نوعی اینتروییست که به آهنگ ترک اول متصل شده و شاید دلیلش این است که مونسپل نمی خواسته مانند آلبومهای گذشته اینتروی آلبومش نشنیده بماند.
ملودی اصلی آهنگ زیبا و سریع است و تنها کافیست به متال علاقه مند باشید تا از این آهنگ لذت ببرید اما اگر با مونسپل بیشتر به دنبال گوتیک متال هستید تا سبک های دیگر , نیمه دوم این آهنگ هم آرام تر است و هم گوتیک تر.
شاید بتوان آن را ادامه ایی دانست برای آهنگ شاهکار Finisterra در آلبوم 2006.
در قسمتی از سرود آهنگ فرناندو می خواند:
"بر بلندی های فاجعه / او را از آسمان به دار آویختند..."

02. Night Eternal  (پنچ ستاره ی کامل!)
مونسپل چه زیبا به رخ می کشد , آنچه دارد و دیگران ندارند! لیبل ها و سبک ها حقیرتر از آنی هستند که در خور سبک این آهنگ باشند.اما به رسم توضیح باید بگویم این آهنگ هم دث متال است هم بلک متال و هم گوتیک متال!
لید گیتار و درامر هم دهان منتقدین کرو کور را در این آهنگ کاملا بسته اند و هم دهان طرفدارانشان را!
سرعت double-bass مایک نشان می دهد که چقدر خوب آهنگ های گروهش را می فهمد, البته من از درامری که چنین سرعت و تکنیکی در استفاده از پدال دارد توقع بیشتری در اجرای Blood tells در Wacken سال 2007 داشتم.
صدای کیبورد پدرو نیز سرتاسر آهنگ شنیده می شود , اما نه بیشتر از اندازه اش , دقیقا همانقدری که باید باشد.
فرناندو در اوج خود است , می خواند , فریاد می کشد , جیغ می کشد و نشان می دهد چرا همیشه می توانم از او دفاع کنم.حق داشتند کسانی که سعی داشتند اجرای زنده مونسپل را در هلند لغو کنند زیرا آهنگ Night Eternal با فریادهای فرناندو می تواند ساختمان های کشورهای کوچکی مثل هلند را به لرزه در بیاورد!
ریکاردو نیز واقعا شاهکار کرده است, کافیست یکبار هنگامی که به این آهنگ گوش می دهید دست ریکاردو را روی گیتارش تصور کنید تا بفهمید او گیتارستی نیست که تنها طرفداران گروه او را واقعا سریع و ماهر بدانند اما نمی دانم چرا آهنگی به این زیبایی , سولویی به این کوتاهی دارد.
اوج خشم فرناندو را می توانید در قسمت سرود آهنگ بشنوید , هنگامی که فریاد می کشد:
"شب ابدی - دنیای ما در حال سوختن است
عروس ابدی - دنیای ما در حال مردن است "  (شاید این عروس ابدی همان زمین باشد)
فرناندو در مصاحبه ایی در مورد این آهنگ می گوید:
- در این شعر صحبت از صبحی است که هرگز نخواهید دید , در واقع این صبح همان شبی است که از آن در این آلبوم صحبت می شود, شعری در مورد تنها گذاشتن و زنگ خطری در مورد زمین به فرزندان دوست داشتنی اش : ما .

03. Shadow Sun     (چهار و نیم ستاره)
شروعش با افکتی برای گیتار الکتریک است که صدای آن را شبیه به بیس می کند و باز هم درامر نشان می دهد چرا خود را بزرگترین طرفدار مونسپل می داند.بعد از آهنگ From Lowering Skies چنین زیبایی درامی را تجربه نکرده بودم.
موسیقی در ابتدا بسیار آرام و ملودیک پیش می رود و شما تجربه جدیدی از خواندن فرناندو خواهید داشت:هامونیک,مرموز و غمگین. مخصوصا هنگامی که می خواند: "I am freezing over Crystal mountain clay"
از نظر من این آهنگ 2 قسمت یک دقیقه ایی طلایی دارد.
یکی از 2:07 آغاز می شود و با شنیدن قسمت سرود تا 3:20 ادامه پیدا می کند که واقعا زیباست و دیگری یک دقیقه پایانی آهنگ است که در آن فرناندو آن چیزی که کافکا, صادق هدایت و بسیاری دیگر از کسانی که همچو فرناندو به آنها علاقه دارم, در لفافه می گفتند را آشکارا فریاد می کشد و می خواند:
Life is meaningless!
آری...زندگی بی معناست!

04. Scorpion Flower   (پنچ ستاره ی کامل)
گل نماد عشق و محبت است و عقرب نماد حیله گری شیطانی و چه ترکیب زیباییست نام این آهنگ : " گل عقرب"
آهنگی که بالاخره منتقدین مونسپل که در سایت های مهمی چون metal-archives یا metal-Storm نیز در انتقاد از این گروه کم نگذاشتند و نمی گذارند هم برایش سر تعظیم فرود آوردند.
Scorpion Flower مطمئنا انتخاب بسیاری از شما برای بهترین آهنگ آلبوم است و قسمت سرودش با صدای زیبای Anneke van Giersbergen خواننده زن مهمان این آهنگ که مدت ها خواننده گروه The Gathering نیز بوده به شاهکاری تکرار نشدنی تبدیل شده.
این آهنگ آنگونه که فرناندو در مصاحبه اش گفت , از یک صحنه ساده آغاز شده .سقوط گلدان با گلی زیبا از ارتفاعی و شکل عقرب شدن آن پس از شکسته شدن.اما این ابتدایی برای آهنگی رمانتیک , آرام و گوتیک است. مطمئن باشید صدای فرناندو را هرگز اینقدر آرام نشنیده اید و با وجود آهنگ بسیار زیبا و کورال زیبای همخوان زن و حتی همخوانی شاهکارش در قسمت سرود , همین صدای آرام فرناندو (خصوصا در ابتدای آهنگ) چیزییست که واقعا مرا از خودم جدا می کند.
ویدئوی بسیار ارزان اما تفکر برانگیزی نیز دارد که فرناندو با آن شنل قرمز گویی خون آشامی دل شکسته است هنگامی که قسمت های آغازین آهنگ را با آن غم عجیب می خواند :
"لعنت به روز/ زنده باد شب"
Anneke واقعا خاطره خوش آهنگ Luna را برایم زنده کرد اما فرقی که Anneke با همخوان آهنگ Luna دارد این است که این زن هم از انعطاف صدایی بالاتری برخورددار است و هم خود خواننده یک گروه گوتیک است. پس طرفداران گروه نگران اجراهای زنده این آهنگ نباشند چون در Rock In Rio امسال این آهنگ به زیبایی هر چه تمام تر اجرا شد.
در دنیای متال که هر گروهی از تمام امکاناتش استفاده می کند تا خشونتش را بیشتر نشان دهد , مونسپل هیچ گاه گروه خشنی نبوده و نیست.
خواندن داستان قورباغه و عقرب برای بیشتر فهمیدن این شعر اکیدا توصیه شده است!

05. Moon In Mercury  (چهار ستاره و کمی هم هاله و خرده ستاره!)
یک اکستریم گوتیک / بلک متال واقعی. آهنگی در هنگام گوش دادنش خواهید فهمید سلطان گوتیک هنوز فرمانروا است!
عامل گردن درد من! آنقدر با آن آهنگ هدبنگ زده ام که گردنم از انعطاف افتاده است!
بعد از شنیدن آهنگ رمانتیک و زیبایی مانند "Scorpion Flower" چنین خشونتی مانند چایی بعد از قلیان به شنونده مزه می دهد.
سولوی بسیار زیبای این آهنگ عطش مرا برای شنیدن سولوهای ملودیک ریکاردو کمی التیام بخشید البته ناگفته نماند کار کیبورد پس از سولو نیز واقعا شنیدنیست
در یک جمله می توانم بگویم تنها آهنگ این آلبوم است که فرناندو در آن تقریبا تمام آهنگ را در گام بلک متال می خواند و با آن شروع سریع بیشتر مرا به یاد آهنگ های تنها آلبوم گروه Daemonarch می اندازد و البته مطمئن باشید ضبط دوباره آهنگ های دموی های سابق مونسپل (آلبوم Under Satanae) در خلق این آهنگ بی تاثیر نبوده.
محمدرضای عزیز تعبیر "با شکوه ترین آهنگ آلبوم " را برای این آهنگ استفاده کرد که فکر می کنم گویا ترین تعبیر باشد.
حق ندارم درباره شعرش صحبتی بکنم چون ماورای فهم من است اما احساسم این است که در مورد الهه های یونان و افسانه های آن دیار است.

06. Hers Is The Twilight    (سه ستاره)
همیشه شنیده ایم که قبل از هر طوفانی , آرامشی هست..اما آغاز طوفانی این آهنگ آرامشی عجیب در پس دارد.
شاید بتوان گفت مهجورترین آهنگ این آلبوم که قسمت سرودش مطمئنا شگفت زدتان خواهد کرد زیرا در قبل از آن فرناندو  بسیار آرام می خواند و ناگهان در قسمت سرود همه چیز عوض می شود.
پر کردنهای سریع درام هنگام Verse ها در حالی که ملودی به آرامی پیش می رود به نوعی از رسیدن به چنین قسمت سرودی خبر می دهد اما باید بی تعارف بگویم هرچه هنگام خواندن آرام فرناندو , موسیقی زیباست و هرچه سولوی آن به نظرم دوست داشتنی می رسد قسمت سرود و شروع آهنگ به دلم نمی شیند.البته چنین شروعی را در آهنگ He, The Aethyr از گروه Rotting Christ که رابطه خوب و نزدیکی هم با مونسپل دارد شنیده بودم.

07. Dreamless (Lucifer And Lilith)     (چهار ستاره)
آلبومی با وجود این آهنگ های سریع و خشن به آهنگی مانند "بی رویا" احتیاج دارد تا آلبوم را بلانس کند.
این آهنگ جوی آرام تر از بقیه آهنگ ها دارد و از نظر من چهار دانگ زیبایی اش را مدیون دستان ریکاردو است.صدای فرناندو مانند آلبوم "گناه" (Sin) شفاف,تمیز و نزدیک است و شاهکار دوگانه ریکاردو و فرناندو در قسمت سرود کامل می شود.هنگامی که ریکاردو نت هایی را بسیار سریع پشت سر هم می نوازد و فرناندو بر خلاف او بلند اما سنگین می خواند:
"آنها بی رویا هستند..."
پیشنهاد می کنم اجرای آگوستیک این آهنگ را در رادیوی پرتقال بشنوید.در آن ریکاردو و فرناندو با یک گیتارکلاسیک این آهنگ را اجرا می کنند.
فرناندو در مورد این آهنگ می گوید:
- Lucifer و Lilith. اولین زوج , اولین دروغ , اولین خیانت , اولین عشق تراژیک تاریخ.

08. Spring Of Rage   (چهار و نیم ستاره)
"روح خشم" آغازی کمی عجیب دارد , اما این آغاز تنها چند ثانیه به شما وقت می دهد و پس از فرازی که در ابتدای اکثر آهنگ های این آلبوم وجود دارد , فرودی آرام دارد.اگر بخواهم مثال خوبی از ترکیب زیبایی و خشونت برایتان بزنم , این آهنگ بهترین مثال خواهد بود.
در 1:34 باز اتفاقی که در آهنگ اول افتاد به نوعی دیگر تکرار می شود و آهنگ کامل می ایستد و گویی زمان را نیز با خود نگه می دارد و سپس فرناندو می گوید : My darkness و پس از آن آهنگ دوباره شروع می شود که در آن هنگام اگر توانستید هدبنگ نزدید , می توانید برای خود یک جایزه خوب بخرید!
در قسمت B آهنگ که آرام تر از نیمه ابتدایی آهنگ است , فرناندو چند بار با حالتهای مختلف می گوید :" مرا از این درد نجات بده" و بعد از آن ملودی آهنگ عوض شده و او به سبک سرود های مذهبی که نمونه اش را پیشتر در Deamonarch دیده بودیم شروع به خواندن می کند.
در قسمتی از شعر می شنویم:
"حتی از میان این همه فاصله , دستان نابودگر تو , تاریکی مرا آشفته می کند"
فرناندو در مورد در مورد سوالی که در مورد این آهنگ پرسیده شده بود , با لبخند می گوید :
- یک آهنگ عاشقانه با افکاری کافرانه!

09. First Light    (تمام ستاره های آسمان!)
چه می توانم بگویم؟ آنها نه Immortal هستند که طرفدارانشان آلبوم منتشر نشده اش را بهترین اثر بلک متال می دانند و نه Metallica که همه دنیا آنها را به خاطر آهنگ های آرامشان می شناسند!
این آهنگ را مونسپل اجرا کرده است و حاضرم قسم بخورم که هیچ گروهی به غیر از مونسپل نمی تواند و نخواهد توانست چنین آهنگی را بسازد و بنوازد.آنقدر زیباست که برای توصیفش کلمات از من فرار می کنند.
همه چیز آرام شروع می شود , ابتدا گیتاری با یک افکت ساده , سپس کیبورد با آکوردی ساده و بعد درام می آید و آهنگ جان می گیرد
فرناندو گاه آرام و راوی وار می خواند و گاه فریاد می کشد ,اما هنگام فریاد ها بیشتر از خشونت می توانید غم را در صدایش احساس کنید.
از نظر من ستاره آهنگ پدرو , کیبوردر گروه است که در اوج ندیده شدن , با کورال های خود به آهنگ روح داده و قسمت سرود این آهنگ جزو شاهکارهای کم نظیر مونسپل است که اغلب آن را همخوان های زن می خوانند و درامر نیز با ضربات محکم و کوتاهش روی هیپت ها در هنگام سرود , این قسمت را بیش از پیش زیبا و شنیدنی کرده.
و سولو! قشنگ ترین سولوی این آلبوم را همین آهنگ دارد و هنگامی که آنرا می شنوم گویی یک نفر در پس این نت ها , در حال حرف زدن است.
بعضی مواقع احساس می کنم مونسپل ذره ایی از شاهکارهای آلبوم های گذشته را در این آهنگ ریخته است ,آهنگ هایی مثل Full Moon Madness , Mephiso ,...
در قسمتی از آهنگ فرناندو داستان کوتاهی از فرمانروایی تعریف می کند که آتش در شهرش مسری شده ولی او صدای مردم را نمی شنود که فریاد می کشند.
و این چنین آلبوم "شب ابدی" با آهنگ "اولین نور" پایان می یابد....

-----------------------------
چون این گروه برای من تنها یک گروه متال مورد علاقه نیست , از به قلم آوردن احساسم در موردش شرم ندارم.اما مونسپل یک گروه گوتیک متال است و Night Eternal یکی از آلبوم های آن. باز هم می توان این گروه و کارهایش را نایده اش گرفت چون عشوه های زنانه ی همه پسند برای گروه هایی است که برای خوشگذرانی آلبوم می دهند نه گروهی که یک استدیوی شخصی هم ندارد!

خدمت آن دوستی که پرسیده بود عقاید گروه مونسپل چیست باید بگویم چیزی که مسلم است این است که موسیقی متال رابطه خوبی با ادیان ندارد زیرا آن را (با توجه به تجربه تلخ اروپا قبل از رنسانس) تنها ابزاری برای حکومت ها می داند و همانطور هم که می دانی پرسش در مورد دین و مذهب یک فرد در جوامعی به غیر از کشور ما , بسیار زشت و دخالت در امور شخصی یک نفر شمرده می شود اما فرناندو در مصاحبه ایی که به مناسبت انتشار  همین آلبوم 2008 بود به "متال همر" در مورد این سوال پاسخ داد که اعتقادات دینی ندارد اما نه شیطان پرست است و نه فاشیست.
در مورد دیگر اعضای گروه نیز من تاکنون از هیچ کدامشان چیزی که نشان از اعتقاد به فرقه یا گروه خاصی باشد ندیده ام جز اینکه اگر به ویدئویی که اعضای گروه از خود در استدیوی ضبط البوم 2007 گرفته اند توجه کنی روی تی شرت مایک , درامر گروه نوشته : GOD !

در پایان باید بگویم من این آلبوم را تقریبا سه هفته قبل از تاریخ انتشارش دانلود کردم.نمی خواهم از دانلود کردن موسیقی دفاع کنم اما ما در کشوری زندگی می کنیم که دزدیدن آهنگ های گروه های مورد علاقمان تنها راه گوش دادن به آن است , اما از دوستانی که امکان خرید آلبوم را دارند تقاضا می کنم با خرید این ریکورد, به زحمتی که اعضای گروه برای ساختن این آلبوم کشیده اند احترام بگذارند.(البته نه فقط مونسپل و فقط این آلبوم...با خریدن آلبوم یک گروه شما نشان می دهید طرفدار آن هستید)
امسال مونسپل باز هم به روی سن بازگشته , در تورهای مشترک با گروه هایی مثل Goergors , Cradle Of Filth , Iced Earth , Lacuna Coil و....
به امید اینکه روزی فرزندانمان, در کشورشان شاهد حضور موسیقیدان های محبوبشان باشند.

زیر جادوی ماه , شب و روزتان ابدی باد.